dinsdag, juni 06, 2006
een x-ray amateur
Helemaal tegen de filosofie van alara, dus niet om te herhalen, maar wel interessant...
maandag, juni 05, 2006
Duckwacht
woensdag, mei 31, 2006
Wembley
Een kettingboek? Een interessant experiment van Richard Osinga...
We drinken thee en kijken elkaar aan. Felice straalt nog steeds; haar gezicht is een bal zonder naden. Het wit en het zwart van haar ogen zijn gescheiden alsof de lijn getrokken is met een scherp mes – haar lippen zijn vol en breed, het zijn lippen om te lachen, dat zie je aan de vorm van haar mond, aan haar neus, aan de eerste kleine rimpels. Ik wil haar laten lachen.
Ze draagt een gebleekte spijkerbroek en een wit overhemd. Ze ziet er beter uit in gewone kleren dan in het panterpak. Ze lacht naar me en ik voel me onzeker worden. Zijn we aan het flirten? Ze is niet mooier dan Dioudi, maar zoveel dichterbij. Ze heeft een man nodig, ook dat, maar ik ben niet degene die haar kan helpen. Ik ben zoals zij, afhankelijk van de anderen.
Ze legt haar hand op tafel, een uitnodiging om mijn hand erin te leggen. Ik blijf roerloos zitten. Ik ben getrouwd met Dioudi en getrouwd met Aleida. Als ik wist wat ik voor haar kon doen zou ik haar hand misschien pakken, maar ik weet het niet.
Ze laat niets merken, maar ik weet dat ze zich afgewezen voelt. Het is mijn taak, als man, om haar het hof te maken, ze heeft het initiatief genomen, ze heeft me uitgenodigd verder te gaan en ik heb haar afgewezen.
'Ik moet zo weer verder,' zegt ze. 'Ik ben blij je weer gezien te hebben, Wembley.'
'Ik ben ook blij. Zeg tegen Gerben dat ik met hem ga voetballen.'
Ze knikt en lacht. Loopt weg, lichtvoetig, zwaar van bil.
Ik betaal voor de thee en droom naar de tram. De tram naar Amsterdam-West.
Dit is fragment nummer 149 van het boek "Wembley" van Richard Osinga.
We drinken thee en kijken elkaar aan. Felice straalt nog steeds; haar gezicht is een bal zonder naden. Het wit en het zwart van haar ogen zijn gescheiden alsof de lijn getrokken is met een scherp mes – haar lippen zijn vol en breed, het zijn lippen om te lachen, dat zie je aan de vorm van haar mond, aan haar neus, aan de eerste kleine rimpels. Ik wil haar laten lachen.
Ze draagt een gebleekte spijkerbroek en een wit overhemd. Ze ziet er beter uit in gewone kleren dan in het panterpak. Ze lacht naar me en ik voel me onzeker worden. Zijn we aan het flirten? Ze is niet mooier dan Dioudi, maar zoveel dichterbij. Ze heeft een man nodig, ook dat, maar ik ben niet degene die haar kan helpen. Ik ben zoals zij, afhankelijk van de anderen.
Ze legt haar hand op tafel, een uitnodiging om mijn hand erin te leggen. Ik blijf roerloos zitten. Ik ben getrouwd met Dioudi en getrouwd met Aleida. Als ik wist wat ik voor haar kon doen zou ik haar hand misschien pakken, maar ik weet het niet.
Ze laat niets merken, maar ik weet dat ze zich afgewezen voelt. Het is mijn taak, als man, om haar het hof te maken, ze heeft het initiatief genomen, ze heeft me uitgenodigd verder te gaan en ik heb haar afgewezen.
'Ik moet zo weer verder,' zegt ze. 'Ik ben blij je weer gezien te hebben, Wembley.'
'Ik ben ook blij. Zeg tegen Gerben dat ik met hem ga voetballen.'
Ze knikt en lacht. Loopt weg, lichtvoetig, zwaar van bil.
Ik betaal voor de thee en droom naar de tram. De tram naar Amsterdam-West.
Naar het begin - Doe mee - Lees verder >>
zondag, mei 21, 2006
dubtown Industriekultur - Chateau Noisy
Ooit, in een ver verleden gingen we met de vijfde klas op bosklassen naar het kasteel van Noisy geweest. Vannacht kwam het kasteel in een droom voor (perfecte afbeelding van de toren). Een mens gaat dan eens op het net zoeken, en wat vindt men? Het kasteel is sinds 1991 of zo verlaten en blijkt meer en meer op een ruine te lijken. Spijtig...
dinsdag, mei 16, 2006
Honden en informatica?
Vanmorgen rij ik door het centrum van Anderlecht en stop aan het zebrapad voor dame met hond. "Toevallig" lag er op het zebrapad een computermonitor en rara, de hond begon te snuffelen en hefte zijn poot...
zondag, mei 07, 2006
vissen
woensdag, mei 03, 2006
Smurfit
En dan moet je je aandacht op de weg houden, als er een vrachtwagen met deze merknaam voor je rijdt...
vrijdag, april 28, 2006
maandag, april 10, 2006
Vier op een rij
Ik heb hem door. Iedereen zegt altijd dat oom Bush een redelijk simpele ziel is. Zijn oorlogen ziet hij dan ook misschien meer als een spel. Het gaat al enkele jaren rond dat hij graag eens zou binnenvallen in Syriƫ en nu, dit weekend, lekten er concrete plannen voor een aanval op Iran. Wat zou dit willen zeggen? Als je op de kaart kijkt, lijkt dit sterk op een spelletje "vier op een rij". Zou MB weten dat ze zo'n invloed hebben?
maandag, maart 27, 2006
Aviodrome
Loeka heeft de smaak van de papieren vliegtuigjes te pakken. we zullen maar eens teen en tander uitproberen...
Abonneren op:
Posts (Atom)


